Thijs promoveerde in 1975 aan de universiteit van Utrecht en was na een eerder dienstverband bij ESA-Estec het grootste deel van zijn loopbaan verbonden aan de Groningse vestiging van de Stichting Ruimte-Onderzoek Nederland (SRON). Hij was tevens buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Leiden en voorzitter van het 'Instrument Steering Committee' van de Nederlandse Onderzoekschool
voor Astronomie (NOVA).
Thijs was een baanbrekend wereldleider op het gebied van de infrarood- en submillimetersterrenkunde met een uitzonderlijke gave om nieuwe en innovatieve instrumenten te plannen, te ontwerpen, te bouwen en wetenschappelijk te benutten. Hij is wereldwijd vooral bekend als de persoon die verantwoordelijk was voor de zogeheten Short-Wavelength Spectrometer (SWS) aan boord van het Europese Infrarood Ruimte-Observatorium (ISO) en het Heterodyne Instrument voor het Ver-Infrarood (HIFI) op het internationale Herschel Ruimte-observatorium. Hij was in de cruciale bouwfase ook de directeur van het grote internationale ALMA-observatorium in de hoge Andes in Chili.
Onder zijn leiding opende ISO-SWS in 1995 een nieuw spectraal venster op het heelal op golflengten tussen de 2 en 45 micrometer. Dit golflengtegebied bleek van wezenlijk belang voor de duiding van de eigenschappen van gas, stof en ijs in de ruimte. De SWS werd daarmee een van de meest productieve instrumenten van de ISO. Nu, dertig jaar later zijn die resultaten nog steeds van groot belang bij het gebruik van de nieuwe James Webb Space Telescope, de opvolger van de Hubble Space Telescope. Thijs was in Nederland de drijvende kracht achter het inzetten van deze instrumenten voor rijk wetenschappelijk onderzoek.
Tijdens zijn hele loopbaan was Thijs' grote passie het ontwerpen en bouwen van heterodyne instrumentatie voor golflengten korter dan een millimeter tot in het ver-infrarood. Hij was een van de eersten in de wereld die ontvangers bouwde voor dit golflengtebereik, en nam in de jaren tachtig al het initiatief voor de Europese Far-Infrared Space Telescope (FIRST) die uiteindelijk in 2009 in de vorm van het Herschel ruimte-observatorium werd verwezenlijkt als de laatste hoeksteen van het Europese onderzoekprogramma ESA Horizon 2000. Thijs startte in een vroeg stadium een vruchtbare samenwerking met de natuurkunde in Groningen (later Delft) om de meest gevoelige detectoren te
ontwikkelen die ruim voor Herschel werden getest in ontvangers op millimeter-telescopen in Chili (SEST) en op Hawaii (JCMT). Thijs was er bovendien in eerste instantie verantwoordelijk voor dat de laatste niet op de Canarische eilanden maar op de veel geschiktere top van de vulkaan Mauna Kea in Hawaii werd gebouwd.
Thijs' belangrijkste bijdrage was ongetwijfeld het ontwerp en de bouw van de Herschel-HIFI ontvanger, een van de ingewikkeldste ruimte-instrumenten tot dan toe. Vastberaden aandringend op excellentie wist hij meer dan 20 instellingen en 100 collega's uit heel Europa, de VS en Canada te inspireren om dit instrument te realiseren. De kwaliteit van de HIFI-metingen was onovertroffen en die metingen bleven uniek voor nog vele tientallen jaren. In 2012 werd hij dan ook door de American Astronomical Society geëerd met de toekenning van de Joseph-Weber-prijs voor
Astronomische Instrumentatie, ontwikkeld onder zijn leiding.
De techniek die werd ontwikkeld voor HIFI leidde als bijprodukt tot de bouw van hoogfrequente ontvangers voor de Atacama Large Millimeter/submillimeter Array (ALMA) in noord-Chili. In samenwerking met de Nederlandse Onderzoekschool voor Astronomie (NOVA) zette Thijs in Groningen een sterke instrumentatiegroep op die voor deze telescoop de eerste hoogfrequente (Band 9) ontvangers leverde, en later ook nog de ontvangers voor de Banden 5 en 2.
Thijs speelde ook nog in ander opzicht een belangrijke rol bij de start van ALMA in de commissies die toe moesten zien op het management en de technische ontwikkeling van dit reusachtige internationale project. In 2008 werd hij eerst benoemd tot interim-directeur en daarna al snel formeel tot directeur van ALMA. Hij bekleede die positie tot de wetenschappelijke ingebruikstelling in 2012 en de inaugaratie in 2013. Hij leidde ALMA met succes door de ingewikkelde periode van de bouw en ontwikkeling tot de machtige wetenschappelijke machine die ALMA nu is. Zijn diepe technisch inzicht en zijn vermogen om mensen uit diverse culturen bijeen te brengen en te leiden maakten hem de ideale ALMA-directeur.
Thijs ontving diverse prijzen en eerbetonen. Recent was hij bijzonder ingenomen met de toekenning van van de Kenneth J. Button-prijs voor zijn "Uitzonderlijke Bijdragen aan de Wetenschap van Infrarood, Millimeter, en Terahertz Golven", hem toegekend juist door de mensen die hij beschouwde als zijn naaste collega's (en soms concurrenten).
Met zijn uitgebreide ervaring was Thijs van onschatbare waarde als adviseur van het NOVA instrumentatieprogramma, als jarenlange voorzitter van het Instrument Steering Committee. Hij droeg met name in belangrijke mate bij als adviseur van de groep die het MIRI-instrument voor de James Webb Space Telescope (JWST) ontwikkelde.
Als persoon was Thijs uniek, gedreven en vooruitkijkend, opbouwend en altijd klaar om anderen te helpen. Hij haalde het beste uit jonge mensen en stelde hen in de gelegenheid te groeien. Zijn enthousiasme en optimisme, gepaard met een gezond gevoel voor humor werkte aanstekelijk. Hij was goed in het aantrekken van mensen die nodig waren om zijn ideëen te verwezenlijken en bij kon zich verheugen op het respect en de loyaliteit van iedereen die met hem werkte. Tegelijkertijd was hij zelf bescheiden en terughoudend. In zijn laatste jaren ontwikkelde en bouwde hij een nieuw en relatief goedkoop type planetariumkoepel om sterrenkunde-educatie naar het Chileense platteland te brengen. De Nederlandse, Europese en wereldwijde gemeenschap van infrarood en millimeter astronomen zijn Thijs veel verschuldigd. We gaan hem allemaal verschrikkelijk missen.
Onze gedachten zijn vooral bij zijn weduwe Herma en zijn dochters Jessica en Gwen.
Namens de Nederlandse sterrenkundige gemeenschap,
Frank Israel en Ewine van Dishoeck