James Webb ziet geboorte van reuzensterrenstelsel en superzwaar zwart gat

Sterrenkundigen hebben met de James Webb Space Telescope een uitzonderlijk kijkje gekregen in de vorming van een reusachtig sterrenstelsel in het vroege heelal. Zij ontdekten niet één sterrenstelsel, maar een compacte groep van minstens zes stelsels die waarschijnlijk met elkaar zullen samensmelten tot één gigantisch geheel. In het hart van deze kosmische bouwplaats bevindt zich bovendien een groeiend superzwaar zwart gat. Het internationale onderzoek werd geleid door sterrenkundigen van de Universiteit Leiden en de Universiteit van Oxford. De resultaten zijn gepubliceerd in The Open Journal of Astrophysics en Astronomy & Astrophysics.

JWST-opnames van minstens zes sterrenstelsels dicht op elkaar gepakt in het jonge heelal (links). De opname rechts toont ook snel bewegend gas in blauw. In het ellipsvormige gebied bevindt zich waarschijnlijk een superzwaar zwart gat. (c) NASA/ESA/CSA
JWST-opnames van minstens zes sterrenstelsels dicht op elkaar gepakt in het jonge heelal (links). De opname rechts toont ook snel bewegend gas in blauw. In het ellipsvormige gebied bevindt zich waarschijnlijk een superzwaar zwart gat. (c) NASA/ESA/CSA

Het waargenomen systeem, TGSSJ1530+1049, bevindt zich op een afstand van meer dan twaalf miljard lichtjaar. We zien het zoals het eruitzag toen het heelal slechts anderhalf miljard jaar oud was. De onderzoekers richtten de James Webb Space Telescope op deze plek omdat eerdere radio-observaties wezen op de aanwezigheid van een actief superzwaar zwart gat. De nieuwe waarnemingen lieten echter zien dat de omgeving veel complexer is dan verwacht. “We vonden daar niet één sterrenstelsel, maar een heel complex van minstens zes sterrenstelsels,” zegt Aayush Saxena van de Universiteit van Oxford.

Vier van de sterrenstelsels blijken al verrassend zwaar te zijn. Samen bevatten ze honderden miljarden zonsmassa's aan sterren binnen een gebied van slechts enkele tienduizenden lichtjaren. Daarmee vormt het systeem een van de dichtste concentraties van zware sterrenstelsels die uit deze vroege periode van het heelal bekend zijn.

Volgens medeonderzoeker Roderik Overzier van de Sterrewacht Leiden biedt het systeem een zeldzaam inkijkje in een cruciale fase van de kosmische evolutie. “Dit soort structuren noemen we protoclusters: de voorlopers van de enorme verzamelingen sterrenstelsels die tegenwoordig bestaan. Het zijn plekken waar materie al heel vroeg samenkwam. We denken dat we hier een zeldzaam moment zien waarop verschillende zware sterrenstelsels nog afzonderlijk bestaan, maar al bezig zijn samen één veel groter stelsel te vormen.”

Centrale zwarte gat

De onderzoekers denken dat de samensmelting van de sterrenstelsels ook samenhangt met de groei van het centrale zwarte gat. Radiowaarnemingen geven daar meer inzicht in.
“Met een netwerk van gekoppelde radiotelescopen hebben we een zeer scherp beeld van TGSSJ1530+1049 kunnen maken,” zegt Krisztina Gabányi van de Eötvös Loránd Universiteit in Boedapest. “De radiostraling ontstaat doordat materiaal naar het zwarte gat valt, terwijl een deel daarvan weer met hoge snelheid wordt uitgestoten.” De waarnemingen wijzen erop dat het zwarte gat nog relatief jong is.

Volgens Huub Röttgering, mede-auteur van de wetenschappelijke artikelen, betrappen de onderzoekers het systeem mogelijk op een cruciaal moment. “Het bijzondere is dat we zowel de opbouw van een reusachtig sterrenstelsel als de groei van het zwarte gat in zijn centrum kunnen volgen”, zegt hij. De waarnemingen bieden daarmee een zeldzaam inkijkje in een kosmische bouwplaats uit het jonge heelal, waar de voorlopers van de grootste sterrenstelsels in het huidige universum vorm krijgen.

Eerste wetenschappelijke artikel
Tweede wetenschappelijke artikel