De bijna lege 'bellen' in de kosmische spons hebben een doorsnede van omstreeks 100 miljoen lichtjaar. Het sterrenstelsel waarin wij zelf wonen, de Melkweg, heeft een doorsnede van 100.000 lichtjaar, en past daar dus 1000 maal achter elkaar in.
> meer info

Als je een flink stuk van het zichtbare heelal van buitenaf kon bekijken, zou de verdeling van de materie in de ruimte een sponzige structuur te zien geven, zoals in deze computersimulatie.

De schaal van deze afbeelding is bijna onvoorstelbaar: in elk punt geeft de kleur aan of zich daar veel (rood) , weinig (blauw) of helemaal geen (zwart) sterrenstelsels bevinden. Individuele sterrenstelsels zijn in dit plaatje dus te klein om te onderscheiden, hoewel die elk weer uit zo'n 100 miljard sterren bestaan.